A lenda do descubrimento da tumba do apóstolo nun "campo estelar" (Compostela), casualmente no mesmo lugar onde puido ser enterrado Prisciliano, fortaleceu o cristianismo e, á súa vez, diluíu o priscilianismo, substituíndo as súas peregrinacións por outras máis multitudinarias.

Coa construcción da Catedral onde antes había unha pequena capela, a Igrexa de Compostela tivo un enorme poder no Reino de Galicia, destacando a época do seu primeiro arcebispo Diego Xelmírez. Todo isto nun contexto no que Galicia estaba ameazada pola chegada dunha nova civilización do norte de África, os musulmáns.

Os musulmáns, tamén chamados "mouros" porque non eran cristiáns, trouxeron unha nova relixión e instaláronse durante séculos na metade central e sur da península Ibérica. En Galicia (ou Jalikiah, como eles a chamaban) apenas se estableceron, probablemente debido ás características xeográficas e climáticas máis adversas. Porén, tamén son famosos os pactos dos nobres galegos con Almanzor, así como o seu roubo das campanas da catedral de Santiago.

Por outra banda, o crecemento e o aumento do poder en Compostela restáronllo a outras cidades como Lugo ou Braga. E con Braga houbo importantes disputas e desacordos tanto no clero como na nobreza de ambas as dúas dioceses. Isto daría lugar, anos despois, á independencia do sur de Galicia no século XII, o condado de Portugal (Portus-Cale). A expansión de Portugal como novo reino cara ao sur durante a reconquista cristiá e a expansión de Castela deixou a Galicia acurralada na esquina noroeste da Península.

Galicia tiña cinco cidades episcopais na Idade Media e cada unha tiña a súa catedral (Santiago, Lugo, Ourense, Mondoñedo e Tui). Ás veces, aliada coa nobreza e outras en disputa con ela, a Igrexa tivo que enfrontarse ás incursións normandas entre os séculos IX e XII.

O bispo Cresconio ordenou a construción de torres defensivas en varios puntos da costa galega, destacando as Torres do Oeste, en Catoria (construídas encima das romanas existentes), para protexer a ría de Ulha, a máis grande de Galicia e que remata moi preto de Compostela.

Algúns normandos (descendentes dos viquingos) mesturáronse coa poboación, pero aínda que algúns permaneceron, tampouco estableceron unha colonia en Galicia. Saquearon e marcharon, como fixeron noutras partes de Europa, incluído o Mediterráneo.

É curiosa a presenza dunha gran cantidade de louros con ollos claros en Galicia na actualidade, en relación co resto da Península Ibérica, destacando sobre todo nos territorios costeiros, alá onde chegaron os normandos. Ademais, en Brasil o termo "galego" "ten o significado de louro.

Ulf o viquingo, tamén chamado "o galego", foi un personaxe destacado nesta parte da Historia de Galicia e un exemplo do normando aquí establecido, tomando acordos tamén coa nobreza galega.

Durante a Idade Media, a Igrexa acabou gañando a batalla aos señores feudais. En Galicia, as Revoltas Irmandinhas foron as primeiras revolucións sociais en Europa contra o feudalismo.

Campesiños, burgueses, pequenos nobres e algúns eclesiásticos, rebeláronse contra o excesivo poder de señores e altos eclesiásticos que os obrigaron a pagar rendas e impostos elevados e esixiron á monarquía e á Igrexa que cesen estes abusos de poder.

Así, a monarquía establecida en Castela (antes en León e Asturias) conseguiu acabar coa nobreza galega, executando nobres como Pardo de Cela ou forzando a outros como Pedro Madruga que se exiliara en Portugal.

Os Reis Católicos deron definitivamente á Igrexa un amplo poder en Galicia e substituíron aos nobres galegos que non os apoiaban por nobres casteláns. É a época da coñecida como "doma e castración do Reino de Galicia", aproveitando a desorde social deste territorio.

As guerras Irmandinhas deixaron máis de cen fortalezas, torres e castelos destruídos, polo que hoxe hai poucos conservados e a maioría deles en ruínas. E mentres remataba o feudalismo dos condes e señores da Idade Media, durante a Idade Moderna medrou unha nova nobreza, a dos fidalgos, que ocuparon terras e construíron os famosos pazos, hoxe tan representativos do país. Mentres tanto, o poder da Igrexa manifestouse na expansión de igrexas e mosteiros.


Castillo de Pambre
Castelo de Pambre